• هنگامی که ارتعاشات متعالی معنویت  را در حضور ارتعاشات ضعیف مشکلات قرار دهیم همه ی مشکلات به یک باره ناپدید خواهند شد

• در خلقت خداوند هیچ گونه اشتباهی وجود ندارد همه ی اسرار وهمه ی رنج ها فقط  در ذهن شکل می گیرد

• راه حل مشکلات امروزه ,بیدار سازی آگاهی بشریت  نسبت به الوهیت درون اوست

• زندگی معنوی روشی است که درآن انسان به جای این که تنها قدم بردارد,با خدا گام بر می دارد

• معنویت یعنی خدا وخدا یعنی عشق

• عشق به جای مبارزه ,سازش را  انتخاب می کند وبه جای شک وتردید اعتماد می کند

• هنگامی که در آرامش نیستید خداوند نمی تواند قدرتش را از طریق شما به نمایش بگذارد

• آرامش نسیم جان بخش ازالی خداوند در درون شماست

• کمبود ها وشکست ها نیز همچون موفقیت ها واستعدادهایم ,نعمت های خدادادی و سرشار از خیر وبرکت  هستند ومن همه را به خود او می سپارم

• هر چه شما خلاق تر شوید میدان انرژی تاندارای فرکانس سریع تری خواهد بود 

آرزو ,تقاضا,اراده,اشتیاق چهار کلمه برای رسیدن به خواسته هایمان  

                       تو همانی که می اندیشی مشکلات فقط توهٌمند  

در حدوديك قرن پيش در روستاي ان زمان سده لنجان هر كسي كه نا خوش (بيمار)مي شد ان را پيش حكيم مي بردند البته ان زمان درروستاي  سده هيچ كسي در س حكيمي نخوانده بود. وميزرا علي اكبر نوروزي  به اصطلاح حكيم روستاي سده بود . اين ميرزا علي اكبر براي كسب اطلاع از گياهان براي بهبودي بيمار ي ها چند مدتي را با طوايف بختياري  وطوايفي كه كوچ مي كردند گذراند و اطلاعات خوبي را ازگياهان وعلف ها براي بيماري ها بدست اورد ومردم ان زمان هم از طبابت هاي ميرزا علي اكبر نوروزي راضي بودند وميرزا علي اكبردر مقابل حق طبابت خود مقداري گندم ،برنج ويا تخم مرغ و... به عنوان حق الزحمه دريافت مي نمودو در ان زمان بيماري هايي كه حاد بودند و از دست ميرزا علي اكبر نوروزي كاري ساخته نبود  را به مريض خونه ميرزا احمد خان اصفهان و بعد ها به بيمارستان صد تختخواب مي بردند

ورود اولين دكتر به روستاي ان زمان  سده لنجان ،بر مي گرده به دهه ي چهل (1340) كه ابتدا دكتر حسيني  كه مطب ايشان در منزل حاج اسماعيل براتي و بعد ها دكتر افتخاري و مرادي امدند كه مطب انها هم در منزل حاج عباسقلي شريفي بود وهمزمان با ورود اين دكتر ها داروخانه اي به مديريت شكرالله براتي  در سده تاسيس شد .

برای محمدعلی بهمنی شعر چون موجودی جاندار است که شکل و قالب، لباسهای آن را تشکيل و به آن شخصيت میدهند. با اين همه، محمدعلی بهمنی شيفتهی غزل است و غزل گفتن و غزل خواندن و غزل سرودن. میگويد: «غزل، نه تنها در شعر امروز، بیترديد در شعر تمام فرداها جايگاه ويژهای خواهد داشت. غزل هستی ايرانی است و خواهد بود. آنچه که مهم است، اين است که اين امانت حساس را به نسلهای آينده تحويل دهيم.»

گرچه به رغم تمام اين علاقه به غزل گفتن، بهمنی غزل را هرگز قالب نمیبندد. «چون قالب يعنی محدوديت و هنر را نمیتوان محدود کرد و به خاطر اين حرفم بارها زير تهمتها رفتهام.» در ديدگاه محمدعلی بهمنی، غزل يک شکل است که میتواند با روزگار خود و با شرايط جديد تغيير کند.
محمدعلی بهمنی در سال ١٣٧٨ موفق به دريافت تنديس خورشيد مهر به عنوان برترين غزلسرای ايران گرديد. برخی از مجموعه اشعار وی عبارتند از: باغ لال (١٣٥٠)، در بیوزنی (١٣٥١)، عاميانهها (١٣٥٥)، گيسو، کلاه، کفتر (١٣٥٦)، گاهی دلم برای خودم تنگ میشود (١٣٦٩)، غزل (١٣٧٧)، عشق است (١٣٧٨)، شاعر شنيدنی است (١٣٧٧)، نيستان (١٣٧٩)، اين خانه واژههای نسوزی دارد (١٣٨٢)، کاسه آب ديوژن، امانم بده (١٣٨٠).

در ادامه مطلب دو شعر از برترين غزلسراي ايران بخوانيد

اي كاش از تار نفس پرندگان عاشق در كالبد من دميده ميشد تا به رهايي و عروج برسم.اي كاش مي توانستم تمام ذرات خاك را لمس كنم و به تمام موجودات بفهمانم كه زندگي با ياد او چه زيباست و لحظات شب را تا صبح براي او زنده كردن چه پر معناست.گاهي وقت ها سكوت رساتر از فرياد است و آن سكوت،خداست كه در نزديكي ماست و ما آن را احساس مي كنيم.شايد سكوت،نهايت صداست،نهايت عشق است و نهايت بودن و به همين دليل اين چنين خاموش است چون مي دانم كه عشق با هرچيزي در آميزد،ذات او را عوض مي كند.

صدا با تمامي رهايي اش در بند زمان است و در اندك مدتي محو ميشود اما عشق در حصار هيچ چيز نيست و خود او همه را محصور كرده.نهايت عشق خداست،دوست داشتن او زيباست.نيازي كه در نهايت،عشق است و صدايي كه در نهايت خاموشي است.

شايد اگر سكوت صدا مي كرد رساتر از فرياد ميشد،ما از كنه ي هستي بي خبريم.نهايت هستي عشق است ولي نهايت عشق را نمي دانيم.صدا با كلام ذهن زيباست و سكوت در مواقع رضايت....اي كاش تن خاكي من همان فرياد من باشد و روح من همان عشق و سكوت.چون مي دانم كه تن خاكي مانند فرياد كوتاه و زود گذر است و در نهايت اين عشق است كه مي ماند و روح من كه همان سكوت است.

عشق الهي تا ابد در ريشه و ذات من همانند فرياد است اما فريادي خاموش....

عشق الهي تا ابد در وجود من مي جوشد و بعد از فنا شدن جسمم به زندگي در روحم ادامه مي دهد.

عشق الهي تا پايان جهان با من است حتي اگر مرا بسوزاند و خاموش كند

يا حق